Сайт Раённай газеты Міёрскія навіны
 
Навигация на сайте:
» Матэрыялы за Снежань 2013 гады
Поиск:
Рубрыкі
Выбары прэзідэнта 2015 Афіцыйна Эканоміка і права Пытайцеся—адказваем Здарэнні Грамадства Моладзь / Год моладзі Вясковае жыццё Культура Рэлігія Гісторыя краю, Міёрам 500 Здароўе Спорт і турызм Прырода і экалогія Пошта Літаратурная старонка Адукацыя і школа Юбілей Сямейны лад Жыве памяць Падшыўка 70 год Вялікай Перамогі Рознае...
Каляндар
«    Снежань 2013    »
ПнАўСрЧцПтСбНд
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
Святы


 
Кнопка сайта
Мы будем очень благодарны, если вы установите на своём сайте нашу кнопку или просто текстовую ссылку на наш сайт.

[ Получить код кнопки]
Партнеры сайта

 
 
26-12-2013, 15:49 Літаратурная старонка  ] • Марьян ДАРГЕЛЬ

Журавінка

 

(Амаль з народнага)

 

Журавінка, журавінка!

Даспела ягадка к дажынкам.

Пайшла збіраць яе Галінка

У амшар шэрым ранкам.

Паўнюткі кошык назбірала,

Аж зацяжка стала несці.

У стажку прысеўшы задрамала

Разбудзіў сябрук Алесь.

Што ж ты, ягад назбіраўшы,

Тут схавалася, не ідзеш.

А мо, кісет свой развязаўшы,

Усё куплю, што ты нясеш?

Ой, які ж ты гаспадарчы,

Што і ў прымакі можна браць,

З табой я часу больш патрачу,

Чым тых грошай змагу ўзяць.

Кожны доўга таргаваўся

І ніхто не ўступаў…

Аж покуль месяц не ўзняўся,

Ды падглядваць не стаў.

Пайшлі дадому яны дружна,

Не трэба і ягад тых дзяліць.

Вяселлю, мусіць, будзе суджана

У гэту восень у вёсцы быць.

Журавінка, журавінка,

Ад людзей табе хвала!

Бо ты, ружовая з кіслінкай,

У вёску радасць прынясла!

26-12-2013, 15:47 Літаратурная старонка  ] • Алексей Рачицкий

Пора дождей

 

Наступила пора дождей,

Жёлтый лист на осенней луже.

И клины молодых  журавлей

Улетают на юг от стужи.

Снова ветер свистит в лугах,

Вновь деревья меняют маски.

Наступила пора дождей,

Листопада другие краски.

Стуки ливня, потоки вод,

Звёзд мерцанье и эхо грома.

Наступила пора дождей,

Пожелтело вокруг у дома.

26-12-2013, 15:46 Літаратурная старонка  ] • Иоланта ГАРДЕЛЬ

Ля дарогі бярозанька расла,

І прыгожаю была.

Стан дзявочы распраміла,

Вецце долу апусціла.

Лісце ціха так шапоча,

Нібы сказаць нешта хоча

У лад чароўных спеваў птушак…

Не разгоніць вецер мушак,

Хоць галінкамі гайдае,

Нешта ім распавядае.

Свеціць сонейка ярчэй

І становіцца жарчэй.

У разгары летні дзень,

Адшукаць паспробуй цень.

А пад бярозкаю маёй

Прахалоды як ракой!

26-12-2013, 15:45 Літаратурная старонка  ] • Юлия Завадская

Родны кут

 

Адны людзі мараць аб моры,

Другіх клічуць сінія горы.

А я ўлюбёная ў Міёры,

Родныя нашы прасторы.

Мой горад утульны, маленькі

Стаіць як дзядуля старэнькі

Ля возера, вуду трымае,

Гасцінна ўсіх сустракае.

Няма чаго ў свеце шукаці,

Як добра жыць з бацькам і маці,

І ведаць, што ў кожным двары

Твае землякі і сябры.

26-12-2013, 15:44 Літаратурная старонка  ] • Славомир ДАРГЕЛЬ

Ратавалі тапельца

 

Жыў у нашай вёсцы звычайны мужчына. Звалі яго Антось. Як і ўсе, касіў траву, араў поле, даглядаў статак. Любіў ён і чарку прыняць на грудзі. Іншыя, кульнуўшы кілішак-другі, а калі давядзецца, дык і трэці, паводзілі сябе сціпла. З жонкамі не сварыліся, спраўлялі дамашнюю гаспадарку і адпраўляліся адпачываць. А гэты не, вып'е, яшчэ дабавіць. Болей хоча, ды жонка не дазваляе, бо не будзе тады дапамогі па гаспадарцы. А ў яго пачынаюцца, як кажуць, конікі брыкацца. Хапае ў рукі вяроўку і крычыць на ўсю вёску: "Спаскудзіла гэтае жыццё, усё надакучыла, пабягу і павешуся". І бяжыць па агародзе да лазні, што ля возера. Там будзе вешацца.

26-12-2013, 14:29 Літаратурная старонка  ] • Сергей ПОНИЗНИК

І здзейсніцца Дзісна!

 

"Мая радзіма—Дзісеншчына. ...

І я не магу зразумець тых,

хто лёгка забываецца на сваю зямлю,

сваю родную мову, на ўсё,

што робіць чалавека чалавекам".

      Вольга Грыцук з дому Дуброўскіх

 

Жыла ў Дзісне з Дуброўскімі, 

                                       Ластоўскімі,

Тут чула Жаўняровіча  псалмы...

Дасюль Дзісна ні крыгамі,

                                         ні войскамі

Не змецена: тут Адзігітрыя і мы.

Да Друі, да Лявонпаля, да Браслава

Схіляюцца чупрыны курганоў.

І сёння ёй, Васільеўне, прыўкраснага

Тут вельмі многа для паромаў-сноў.

Дарожкаўскую вуліцу з каштанамі,

Муры, капліцу помніла дзяўчо...

...Пранесліся нягоды-ураганамі

І пад спадзеў падстаўлена плячо.

Каханейка  пякучае  не стоміцца

Збіраць сляды дзяцінства ля Дзвіны...

Ёй здзейсніцца Дзісна!

                               Вярба памоліцца,

Каб наша суайчынніца-патомніца

Прыйшла на фэст пад родныя званы.

26-12-2013, 13:51 Літаратурная старонка  ] • Николай БОГДАНОВ

Калі за сорак

 

Ужо не малады за сорак,

Дагэтуль не завёў сям'ю.

Бацькоў даўно адвёз я на пагорак,

Сярод дзяўчат не вызначыў сваю.

Вось і жыву ў адзіноце,

Нібыта ў полі стары дуб.

Начамі засынаю ў маркоце,

Мяне ўжо не вабіць клуб.

Жадаю валтузні дзятвы,

Ва ўсмешках мілых твары.

Ды пуста ў маім двары,

Часцей усё чую: адчапіся,стары!

А ўсяго толькі за сорак,

Яшчэ мужчына хоць куды!

Ужо мог мець хоць пяць жонак,

Бо я ў целе, не худы.

Але жыву адзін у хаце,

Як воўк у цемені хаджу.

Гады каплю маё багацце.

Жаніцесь маладым кажу.

26-12-2013, 13:50 Літаратурная старонка  ] • Геннадий ДЕМЕШКО

Святочная Дзісна

 

У Дзісне бывалі шведы,

Рады мы, што едуць госці.

Страў хапае на абеды

І падстаў для весялосці.

Хай здымаюць мост прыгожы,

На той бераг праміком

Праз Дзвіну ў дзень пагожы

Пакатае ўсіх паром.

А як шведаў запрашалі:

"Госці, просім у кружок!"

Міша граў і танцавалі

Нашы польку, крыжачок.

Па траве ішлі ў скокі,

Вялі дружна карагод.

Ды што танцы,песень столькі

Весялілі ўвесь народ.

Забаўляліся да ночы,

А праграмы без канца.

Хто ж пайсці з цябе захоча,

Полацкая вуліца?

26-12-2013, 13:48 Літаратурная старонка  ] • А. С. СОЛОМАХА

Исповедь


Посвящается землякам Н. Щербицкой

 

И спросил меня Бог: «Вы откуда такие

С кожей белой, как снег, с волосами льняными?»

И ответ мой звучал как молитва в ночи:

«Я из Белой Руси, я из Белой Руси!

Я оттуда, где лес окунулся в болота,

В синем мареве неизречённое что-то,

И ответ мой один, о другом не проси:

Я из Белой Руси, я из Белой Руси!

Я оттуда, где воды чисты и прохладны,

Где трава, словно шёлк, и мягка, и нарядна!

И ответ мой один, о другом не проси:

Я из Белой Руси, я из Белой Руси!

Я оттуда, где вольно и птице, и зверю.

Что есть лучше земля, никогда не поверю!

И ответ мой звучал, как молитва в ночи:

Я из Белой Руси, я из Белой Руси!»

И спросил меня Бог: « Вы откуда такие

С кожей белой, как снег, и глаза голубые?»

Я ответил одно: « Я из нашей земли,

Я из нашей воды, я из Белой Руси!»


   
Надвор'е ў Міёрах
Папулярныя артыкулы
 
АРХІЎ НАВІН
Лістапад 2015 (48)
Кастрычнік 2015 (101)
Верасень 2015 (88)
Жнівень 2015 (10)
Ліпень 2015 (38)
Чэрвень 2015 (149)
 
Госці краін
Flag Counter
Рэклама
Витебское областное управление МЧС
 

Галоўная Правілы Статыстыка Зваротная сувязь
Яндекс.Метрика
2010-2017 © рэдакцыя газеты "Міёрскі навіны"
Распрацоўка і падтрымка сайта Elizar