Сайт Раённай газеты Міёрскія навіны
 
Навигация на сайте:
» Гісторыя краю / 75 год раёну » Розарий чужого солдата
Поиск:
Рубрыкі
Выбары прэзідэнта 2015 Афіцыйна Эканоміка і права Пытайцеся—адказваем Здарэнні Грамадства Моладзь / Год моладзі Вясковае жыццё Культура Рэлігія Гісторыя краю, Міёрам 500 Здароўе Спорт і турызм Прырода і экалогія Пошта Літаратурная старонка Адукацыя і школа Юбілей Сямейны лад Жыве памяць Падшыўка 70 год Вялікай Перамогі Рознае...
Каляндар
«    Люты 2021    »
ПнАўСрЧцПтСбНд
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
 
Святы


 
Кнопка сайта
Мы будем очень благодарны, если вы установите на своём сайте нашу кнопку или просто текстовую ссылку на наш сайт.

[ Получить код кнопки]
Партнеры сайта

 
 
22-10-2015, 16:46 Гісторыя краю / 75 год раёну  ] • Розарий чужого солдата   |  
 
Назва: Ружанец чужога салдата      

Розарий чужого солдата Гэтую гісторыю расказала мая сваячка Фартуната Станіславаўна Рынкевіч з вёскі Вусаўцы. Калі пачалася вайна, ёй ішоў трэці год. Мала што з пары ліхалецця захавала дзіцячая памяць, аднак адзін выпадак застаўся ў ёй назаўсёды.  

 

 

"Я гуляла ў двары,—прыгадвае сталая жанчына.—Зусім дзіцяці, яшчэ не разумела, наколькі страшная і жахлівая вайна. Раптам убачыла калону салдат, што ішлі ад Белеўцаў у бок Міёр. Іх было шмат. Адзін падышоў да мяне. Малады, высокі. Узяў мяне на рукі, абняў і заплакаў. Штосьці гаварыў на незразумелай мове. Потым паставіў мяне на зямлю, пачаставаў ласункамі і падарыў ружанец з кніжкай-малітвасловам. Зноў абняў, пацалаваў. У вачах салдата стаялі слёзы. Памахаў на развітанне рукой і пайшоў далей разам з калонай. 
Тыя ружанец і кніжачку захоўваю да гэтай пары. І сярод ворагаў знаходзіліся людзі, якім былі ўласцівы чалавечнасць і суперажыванне".
Раённы гісторыка-этнаграфічны музей працягвае збіраць матэрыял пра падзеі Вялікай Айчыннай вайны на тэрыторыі раёна, а таксама пра нашых землякоў, што ваявалі на франтах, вялі партызанскую ці падпольную барацьбу, пакутавалі ў палоне. Успаміны, фотаздымкі, асабістыя рэчы—усё гэта важна і каштоўна для нашай гісторыі і памяці. Чакаем званкоў на нумар 4 19 15.
Аляксандр РЫНКЕВІЧ, 
супрацоўнік музея.

"Я гуляла ў двары,—прыгадвае сталая жанчына.—Зусім дзіцяці, яшчэ не разумела, наколькі страшная і жахлівая вайна. Раптам убачыла калону салдат, што ішлі ад Белеўцаў у бок Міёр. Іх было шмат. Адзін падышоў да мяне. Малады, высокі. Узяў мяне на рукі, абняў і заплакаў. Штосьці гаварыў на незразумелай мове. Потым паставіў мяне на зямлю, пачаставаў ласункамі і падарыў ружанец з кніжкай-малітвасловам. Зноў абняў, пацалаваў. У вачах салдата стаялі слёзы.

 

Памахаў на развітанне рукой і пайшоў далей разам з калонай. Тыя ружанец і кніжачку захоўваю да гэтай пары. І сярод ворагаў знаходзіліся людзі, якім былі ўласцівы чалавечнасць і суперажыванне".Раённы гісторыка-этнаграфічны музей працягвае збіраць матэрыял пра падзеі Вялікай Айчыннай вайны на тэрыторыі раёна, а таксама пра нашых землякоў, што ваявалі на франтах, вялі партызанскую ці падпольную барацьбу, пакутавалі ў палоне. Успаміны, фотаздымкі, асабістыя рэчы—усё гэта важна і каштоўна для нашай гісторыі і памяці. Чакаем званкоў на нумар 4 19 15.

 

Аляксандр РЫНКЕВІЧ, 

супрацоўнік музея.

 


 (галасоў: 0)

  [group=5]
Уважаемый посетитель, Вы зашли на сайт как незарегистрированный пользователь. Мы рекомендуем Вам зарегистрироваться либо войти на сайт под своим именем.
[/group]
Другие новости по теме:



   
Надвор'е ў Міёрах
Папулярныя артыкулы
 
АРХІЎ НАВІН
Лістапад 2015 (48)
Кастрычнік 2015 (101)
Верасень 2015 (88)
Жнівень 2015 (10)
Ліпень 2015 (38)
Чэрвень 2015 (149)
 
Госці краін
Flag Counter
Рэклама
Витебское областное управление МЧС
 

Галоўная Правілы Статыстыка Зваротная сувязь
Яндекс.Метрика
2010-2017 © рэдакцыя газеты "Міёрскі навіны"
Распрацоўка і падтрымка сайта Elizar