Сайт Раённай газеты Міёрскія навіны
 
Навигация на сайте:
» Грамадства » С совестью к работе, с уважением к работникам
Поиск:
Рубрыкі
Выбары прэзідэнта 2015 Афіцыйна Эканоміка і права Пытайцеся—адказваем Здарэнні Грамадства Моладзь / Год моладзі Вясковае жыццё Культура Рэлігія Гісторыя краю, Міёрам 500 Здароўе Спорт і турызм Прырода і экалогія Пошта Літаратурная старонка Адукацыя і школа Юбілей Сямейны лад Жыве памяць Падшыўка 70 год Вялікай Перамогі Рознае...
Каляндар
«    Лістапад 2020    »
ПнАўСрЧцПтСбНд
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
Святы


 
Кнопка сайта
Мы будем очень благодарны, если вы установите на своём сайте нашу кнопку или просто текстовую ссылку на наш сайт.

[ Получить код кнопки]
Партнеры сайта

 
 
31-01-2014, 15:11 Грамадства  ] • С совестью к работе, с уважением к работникам   |  
 
Назва: З сумленнем да працы, з павагай да работнікаў      

С совестью к работе, с уважением к работникам
— Міёры — мой родны горад, — расказвае начальнік раённага вузла электрасувязі Раман Феліксавіч Пухальскі. — Аднак жыццё склалася так, што паездзіць прыйшлося ледзь не па ўсёй Беларусі. Калі прасачыць уласную біяграфію, то атрымаецца маршрут "Міёры-Віцебск-Жлобін-Гродна-Міёры".

 

Нарадзіўся і вырас Раман Феліксавіч на Міёршчыне, тут жа закончыў школу. Адукацыю вырашыў прадоўжыць у Віцебскім каледжы сувязі, па заканчэнні якога атрымаў спецыяльнасць "тэхнік па тэлекамунікацыях". Размеркавалі маладога спецыяліста ў далёкую Гомельскую вобласць, горад Жлобін, дзе давялося пражыць больш за год.

Па яго ўласным прызнанні, напачатку было складана, як і любому другому ў новым краі. Самае цяжкае — звыкнуцца з тым, што дом далёка, і побач няма ні родных, ні знаёмых. Аднак горад адразу спадабаўся, таму хутка ўсё ўвайшло ў сваю каляіну. Не паспеў абжыцца на новым месцы, як прызвалі на службу ў Гродна.

 

Пасля арміі хацеў вярнуцца ў Жлобін. Аднак дома засталіся пажылыя бацькі, якім неабходна падтрымка. Таму вырашыў застацца ў Міёрах.

Адразу ўладкаваўся на працу ў раённы вузел электрасувязі, спачатку—манцёрам. Пазней, калі атрымліваў вышэйшую эканамічную адукацыю, прапанавалі паспрабаваць сябе ў якасці эканаміста, а праз пяць год прызначылі на пасаду начальніка.

 

— Даволі значны ўплыў на мой прафесійны выбар аказаў бацька: ён некалі быў армейскім сувязістам, потым працаваў у энерганаглядзе, — расказвае Раман Феліксавіч.—Так што адпаведная цікавасць у мяне была з дзяцінства. Дарэчы, каледж сувязі, у якім я вучыўся, закончылі мае старэйшыя брат і сястра. Аднак працаваць па атрыманай спецыяльнасці прадоўжыў толькі я.

Пачынаць на новым месцы таксама было нялёгка, аднак, як адзначае кіраўнік, усё залежыць ад уласных адносінаў да справы: калі паважаць сваю прафесію, імкнуцца да ўдасканалення, заўсёды можна дасягнуць вяршынь. Да таго ж, пашчасціла з калектывам, які аказаў падтрымку і дапамогу.

 

Пасада начальніка прадугледжвае пастаяннае ўзаемадзеянне з насельніцтвам, вырашэнне пастаўленых праблем. Як адзначае Раман Феліксавіч, асноўная частка зваротаў датычыцца падключэння тэлебачання, развіцця сеткі інтэрнэт і разблакіроўкі тэлефонаў. Паколькі зараз тэлефанія не настолькі запатрабаваная, то пераважную большасць займаюць пытанні далучэння да «сусветнага павуціння».

 

— Нашай арганізацыяй у раёне ўжо пабудавана новая сетка перадачы дадзеных, пракладзены лініі да сельскіх станцый, што дазваляе стварыць вузлы перадачы, а значыць, мы можам забяспечваць населеныя пункты новымі паслугамі, — расказвае кіраўнік РВЭС. — За 2013-ты год сваімі сіламі мы паклалі амаль трыста кіламетраў кабеля. Для параўнання — у 2007-м  годзе — 56-70 км. Уявіце, якія аб'ёмы працы выконвае цяпер наш вузел. Пры тым што ў 2007-ым у штаце працавала 78 чалавек, зараз — 56. Такія змены звязаны са штогадовай мадэрнізацыяй і пастаянным развіццём нашай галіны.

 

Партрэт сучаснага кіраўніка, на думку Рамана Феліксавіча, даволі просты: па-першае, ён павінен быць усебакова развіты. Па-другое, яго работу часткова можна параўнаць з працай псіхолага, бо вельмі важна ўмець  знаходзіць падыход да сваіх падначаленых. Па-трэцяе, ён павінен быць у першую чаргу патрабавальным да сябе, а потым да сваіх работнікаў. "Вельмі важна з павагай ставіцца да калектыву. Толькі ў такіх умовах можна вырашаць пастаўленыя задачы", — лічыць начальнік РВЭС.

 

Самы лепшы адпачынак для Рамана Феліксавіча — час, праведзены з сям'ёй. Дома яго з нецярпеннем чакаюць жонка Ірына, сын Косця і дачка Ліза. Дарэчы, хлопчык ужо з трох год праяўляе павышаную ўвагу да тэхнікі. Асабліва яго цікавяць тэлефон і камп'ютар. Бацька смяецца, што не заўсёды можа пасля "новаўвядзенняў" сына вярнуць усё ў першапачатковы стан. Ён радуецца дасягненням дачушкі — яна рана пачала гаварыць.

 

Нядаўна сям'я Пухальскіх пераехала ў новы дом, у будаўніцтве якога гаспадар прымаў непасрэдны ўдзел. Зараз амаль увесь вольны час прысвячае  ўладкаванню і канчатковаму ўдасканаленню жылля.

 

Арына БАРКОЎСКАЯ.

 

Фота К. БЛАЖЭВІЧА.


 (галасоў: 1)

  [group=5]
Уважаемый посетитель, Вы зашли на сайт как незарегистрированный пользователь. Мы рекомендуем Вам зарегистрироваться либо войти на сайт под своим именем.
[/group]
Другие новости по теме:



   
Надвор'е ў Міёрах
Папулярныя артыкулы
 
АРХІЎ НАВІН
Лістапад 2015 (48)
Кастрычнік 2015 (101)
Верасень 2015 (88)
Жнівень 2015 (10)
Ліпень 2015 (38)
Чэрвень 2015 (149)
 
Госці краін
Flag Counter
Рэклама
Витебское областное управление МЧС
 

Галоўная Правілы Статыстыка Зваротная сувязь
Яндекс.Метрика
2010-2017 © рэдакцыя газеты "Міёрскі навіны"
Распрацоўка і падтрымка сайта Elizar